خوشبختی

 چشم داشتن به مقدرات خوب خداوندی نیست

خوشبختی

به انتظار طلوع خورشید نشستن نیست

خوشبختی

ورود سرزده ممهمان عزیزی از راه دور نیست

خوشبختی

وقوع یک معجزه نیست

خوشبختی

اصولا به انتظار نیست

با اینکه خوشبختی در انتظار بی تلاش نیست

خوشبختی استفاده صحیح از طلوع خورشید است خوشبختی شب و روز کوشیدن ، پیوسته در تلاش بودن و آنی نیاسودن است

خوشبختی در اعجازی است که وجودت را به حرکت می آورد پایی که خستگی نشناسد و هیچ گاه از رفتن نایستد

 اشک ماه

 

شبها چقدر ملال آورند.

اصلا ٬ ملال درخود کلمه ی شب ختم می شود.

ماه اما هرشب٬ در این شبهای جانکاه٬ با تمام دلخستگی هایش٬

از آن اوجها سر فرود آورده٬ در آیینه ی زلال چشمه سار نور خویش٬

با تمام پیری اش٬ با تمام خستگی اش٬ با تمام غرورش

چهره ی چروکیده ی خود را می نگرد.

پنهان از مردمان و  در خلوت ظلمات٬ اشکی به حال خود می ریزد.

آه از این خستگی

آه از این چروکیدگی

آه از این همه شب

آه از این همه شب زنده داری

آه

آه

آه ...

                                     **********

چه غم انگیز است که چشم انتظار شب بمانی و روزها را بدان امید٬ به شب برسانی.

غم انگیزتر آن است که شب را در حسرت رسیدن صبح بیدار بمانی و رسیدن روز را انتظار کشی.

غم انگیزتر از هر دو آن است که از این همه تکرار٬ دلزده باشی.

 

                                    **********

 

بی تو ٬ روزها را در تمنّای فرا رسیدن شبها٬ می شمارم.

چون شب سایه ظلمت خویش را بر سرم می افکند٬

ظلمت - که عمری است  در آن غرق شده ام -٬ به ستوهم می آورد.

باز با همان تمنَای روزانه٬ خسته تر از روزهای انتظار٬ چشم به افقهای ناپیدا می دوزم

تا کی این شب غم بار به سر آید

و باز روز از نو و روزی از نو.

 تا کی این روزهای ملال ٬

 سرآیند ...!!!

 

 

امروز اولين روز از بقيه ي عمر ماست...
                                                          ***
همه ي ما دل بزرگي داريم..خيلي بزرگ....چون گاهي دلمون به وسعت آسمون و زمين ميگيره....
                                                          ***

بازي شروع شد...دويدم....دست و پا زدم....غرق شدم....دل شکستم...عاشق شدم...بيرحم شدم...مهربان شدم...بچه بودم...بزرگ شدم...پير شدم...بازي تمام شد....زندگي را باختم...
                                                          ***
براي کشتن يک پرنده يک قيچي کافيست...خاطره ي پريدن با او کاري ميکند که خودش را به اعماق دره ها پرت کند...
                                                          ***

ماشين زندگيت رو جلوي هر خونه اي پارک نکن....ممکنه چرخهاي قلبت رو پنچر کنن
                                                          ***
حقيقت نه با شنا کردن بلکه با غرق شدن کشف مي شود شنا کردن حادثه ايست که در سطح اتفاق مي افتد غرق شدن تو را به اعماق بي انتها مي برد
                                                          ***

عشق با غرور زيباست ولي اگر عشق را به قيمت فرو ريختن ديوار غرور گدايي كني... آن وقت است كه ديگر عشق نيست صدقه است.
                                                          ***
اين خيلي خوبه که حد اقل افکارمون ماله خودمونه!

 

منتظر می مانم

منتظر می مانم

تا طلوع خورشید  تا شبم کوچ کند  به سحرگاهی یک روز قشنگ  تا که پاییز و زمستان بروند  تا بتابد آفتاب تا ببارد باران به تن سوخته خشک زمین       منتظر می مانم٪ 

 

چشم ها را باید شست جور دیگر باید دید

 

قضاوت خوب محصول تجربه است وتجربه محصول قضاوت بد.

غیبت حاصل قضاوت های زود هنگام و بی پروای ماست و خراب شدن پل ها میان آدم ها حاصل غیبت های مکرر.

مثبت اندیشی و گفتگو با خود =انگیزه و نشاط.

تلاش شما مانند سپرده بانکی است! منتظر سود آن باشید.

دروغ/غیبت/احساس گناه/بد دهنی/خشم و ترس را رها کنیم.

 

بخواب آرام

بخواب ای عشق جاویدان   در این روئیای دیرینه   صدای هیچ مجنونی نمی آید    بخواب آرام

پس آسوده خاطر باش    که در فکرم دگر چیزی به جز فکرت نمی آید   بخواب ای حس بی پایان

نوای لرزش دستان   سردم باش  بخواب و در میان   خوابها وهم و آشفته   به دنبال نگاهم باش 

می خواهم بخوابم باز    در روئیا کنارم باش

 

تنها یار ما

اگه بی پناه شدی/اگه دلت گرفت/اگه شکست/اگه تنها موندی/اگه اشکات سرازیر شدن اگه...

اون موقع است که خدا عاشقت شده اگه دستت رو نگرفت  و باز هم احساس تنهایی کردی اون لحظه است که داری به خوشبختی نزدیک می شی ولی حیف که خودت خبر نداری!!!

علت بسیاری از ناراحتی‏های تو این است که مانند دیگران فکر می‏کنی ، مانند دیگران زندگی می‏کنی و مانند دیگران حرف می‏زنی ، اگر می‏خواهی با خدا دوستی کنی باید از مرز خود بگذری ، بدین صورت که تغییرات اساسی در افکارت ، اعمالت و گفتارت بوجود آوری ۰ حتی آرزوها و آرمانهای تو نباید دیگر انسانی باشند چون تو دیگر از مرز خود گذشته‏ای ۰ اگر این مطالب را برایت می‏نویسم برای این نیست که بخوانی و نظر بدهی. نه . من برای این می‏نویسم که آنها را بخوانی و بدانها عمل نمایی

هر گاه که چهره واقعی‏ات را به دیگران می‏نمایانی خود خدا‏گونه‏ات را یکبار دیگر خلق نموده‏ای

اگر به درون خود عمیقاً نظر بیفکنی به بسیاری از مجهولات و حقایق دست پیدا خواهی کرد

هنگامیکه از دیگران بد‏گویی می‏کنی زشتی‏ها را دوباره جلوه‏گر می‏سازی پس هر‏گاه می‏خواهی از حقایق سخن بگویی از معایب دیگران نگو

اگر به گفتارت و اعمالت تسلط پیدا نکنی هیچگاه نخواهی توانست به واقعیت وجودی‏ات دست یابی و در زندگی شخص موفقی شوی

چند سخن:

هیچ موفقیتی بدون صبر امکان پذیر نیست.   نیوتن

گرچه صبر خیلی تلخ است ولی نتیجه اش شیرین است.   لامارتین

صبر دشمن عجله است و عجله باعث شکست است.   آلفرد نوبل

آن که از گردش روزگار عبرت نگیرد همیشه نادان باقی خواهد ماند.   سعدی

صبر کوره گدازنده ایی است که شخص در حرارت آن آبدیده می شود.  کانت

صبر را باید از درخت آموخت که همه رنج خزان و زمستان را تحمل می کند تا بهار برسد و باز شکوفا شود.   دانته

هر کس از طبیعت درس نیاموزد از هیچ استادی نخواهد آموخت.  میکل آنژ

ای نگاهت نخی از مخمل و از ابریشم

چند وقت است که هر شب به تو می اندیشم

به تو آری به تو یعنی به همان منظر دور

به همان سبز و صمیمی ، به همان باغ بلور

به همان زل زدن از فاصله دور به هم

یعنی آن شیوه فهماندن منظور به هم

به تبسم به تکلم ، به دلارایی تو

به خموشی به صبوری به شکیبایی تو  

شبحی چند شب است آفت جانم شده است

اول اسم کسی ورد زبانم شده است

آی بی رنگ تر از آینه یک لحظه به ایست  

راستی این شبح هر شبه تصویر تو نیست ؟؟؟

اگر این شبح هر شبه تصویر تونیست ،

پس چرا رنگ تو و آینه اینقدر یکی است ؟

حتم دارم که تویی آن شبح آینه پوش

عاشقی جرم قشنگی است به انکار مکوش !

نه شبی تاریک است .

و در این تنهایی......

                  به خدا می دانم !

که خدا نزدیک است.

لحظه ها  شتابان در گذر است...

چشم در راه زمزمه ای  ...

                  حادثه ای...

می سپارم خود را به سکوت...

به نگاهت که در آن، 

                       صورت آرامش پیداست...

 اندکی فاصله است،

                      تا هجوم فاصله ها...

                      تا شکستن در خود ...

                    تا سقوط قطره های بی صدا...

حادثه نزدیک است!

کوچک که بوديم چه دل هاي بزرگي داشتيم

کاش دلهامون به بزرگي بچگي بود

کاش همان کودکي بوديم که حرفهايش را

از نگاهش مي توان خواند

کاش براي حرف زدن نيازي به صحبت کردن نداشتيم

کاش براي حرف زدن فقط نگاه کافي بود

کاش قلبها در چهره بود

اما اکنون اگر فرياد هم بزنيم کسي نمي فهمد

و دل خوش کرده ايم که سکوت کرده ايم

سکوت پر بهتر از فرياد تو خاليست

سکوتي را که يک نفر بفهمد بهتر از هزار فريادي است که هيچ کس نفهمد

سکوتي که سرشار از ناگفته هاست

ناگفته هايي که گفتنش يک درد و نگفتنش هزاران درد دارد

دنيا را ببين... بچه بوديم از آسمان باران مي آمد

بزرگ شده ايم از چشمهايمان مي آيد!!

بچه بوديم همه چشماي خيسمون رو ميديدن

بزرگ شديم هيچکي نميبينه

بچه بوديم تو جمع گريه مي کرديم

بزرگ شديم تو خلوت

بچه بوديم راحت دلمون نمي شکست

بزرگ شديم خيلي آسون دلمون مي شکنه

بچه بوديم همه رو 10 تا دوست داشتيم

بزرگ که شديم بعضي ها رو هيچي بعضي هارو کم و بعضي ها رو بي نهايت دوست داريم

بچه که بوديم قضاوت نمي کرديم و همه يکسان بودن

بزرگ که شديم قضاوتهاي درست و غلط باعث شد که اندازه دوست داشتنمون تغيير کنه

کاش هنوزم همه رو به اندازه همون بچگي 10 تا دوست داشتيم

بچه که بوديم اگه با کسي دعوا ميکرديم 1 ساعت بعد از يادمون ميرفت

بزرگ که شديم گاهي دعواهامون سالها تو يادمون مونده و آشتي نمي کنيم

بچه که بوديم گاهي با يه تيکه نخ سرگرم مي شديم

بزرگ که شديم حتي 100 تا کلاف نخم سرگرممون نميکنه

بچه که بوديم بزرگترين آرزومون داشتن کوچکترين چيز بود

بزرگ که شديم کوچکترين آرزومون داشتن بزرگترين چيزه

بچه که بوديم آرزمون بزرگ شدن بود

بزرگ که شديم حسرت برگشتن به بچگي رو داريم

بچه که بوديم تو بازيهامون همش اداي بزرگ ترها رو در مي آورديم

بزرگ که شديم همش تو خيالمون بر ميگرديم به بچگي

بچه بوديم درد دل ها را به هزار ناله مي گفتيم همه مي فهميدند

بزرگ شده ايم درد دل را به صد زبان به كسي مي گوييم ...هيچ كس نمي فهمد

بچه که بوديم دوستيامون تا نداشت

بزرگ که شديم همه دوستيامون تا داره

بچه که بوديم بچه بوديم

بزرگ که شديم بزرگ که نشديم هيچ ديگه همون بچه هم نيستيم

... اي کاش هيچ وقت بزرگ

نمي شديم

حتماْ یه سر به ادامه مطلب بزن .

 اگه نتونستي راهتو عوض كن!

میدونی چطوری ؟؟

رنج هست ، مرگ هست ، اندوه جدايي هست ،

اما آرامش نيز هست ، شادي هست ، رقص هست ، خدا هست.

زندگي ، همچون رودي بزرگ ، جاودانه روان است.

زندگي همچون رودي بزرگ که به دريا مي رود ،

دامان خدا را مي جويد .

خورشيد هنوز طلوع ميکند.

فانوس ستارگان هنوز از سقف شب آويخته است:

بهار مدام مي خرامد و دامن سبزش را بر زمين مي کشد :

امواج دريا ، آواز مي خوانند ،